Hepimiz gibi biz de yemyeşil başlamıştık hayata. Yaz güneşi bizi büyütmüş, yağmurlar tazelemişti. Kuşların cıvıltıları arasında şarkılar söyler, rüzgârlarla raks ederdik. Ama zaman hepimizi yavaşça kuruttu, sararttı. Dallardan bir bir ayrılan arkadaşlarımızın ardından bakakaldık.
“Âdem’le Havva’nın Güncesi ve Seçme Öyküler”* isimli kitap, Akşit Göktürk...
Elimde telefon, sosyal medyada amaçsızca dolaşırken bir ses işittim. Dedemdi....
“öhü öhü öksürük” hep böyle sendeler misin mevsim geçişlerinde hatırlar...
Soğuk şehrin soğuk mevsimi… Hava kararmak üzere ve siz okuldan...