Ebedi Saadet Masalı

 “Hüzün ve umut”
Kalbim inci dakikalarını sayarken
Büyüklüğünden korkutma beni
Neden söylemeyeyim
Bütün duaların onla başlar senle biter olduğunu

Gözlerin büyüyü bozar diye korkma
Bilmediğin ellerde
Beni bensiz bırakan da
Beni sensiz bırakan da
Büyüklüğünde küçüklüğüm
Değil mi?
İleriyi başa saran düşünceler
Hesabına dahil olmadan
Kalkılan hayatta korkutmasın
Zira ileriyi başa saran ruhum
Düştükçe kaldırır bizi.

II
“La belle dame sans merci”
Günün bittiği aydın olmadan belli
Seraba yontulmuş vefanın örneği kalbim
Dakikasına inanmadan ayrılıyor
Büyük hesapların döndüğü masalardan

İndirimli aşkın büyük payesi
Gecenin hışmına uğrayarak
Kayboluyor.
Hileli yolların bitmez tükenmez engelli yüzümü görmene mani değildi.

Söyledin
Şehrin bütün sokaklarında
Beni öldüren anıların
Açık gözlülüğünden korkardı.
Yakan yıkan büyüklüğün geleceğe
Umut olacak kadar derindi.

III
“Çirkin adamın güzel oluşu”

Sözlerim tende canı diriltir
Benim olmayan olacak olan kalbin
Bütün bunları duymaya muktedir olandı.

Bakanlar görür
Saçlarımda duran gururun
İki büklüm yollarına varacak kadar olduğunu.
Ellerim merhametle avuçlar hayatı
Gözlerim riyaya müsaade etmeyen
Uhrevî bir yağmurun tesellisi

Gönlüm nasır tutmuş bir sabır taşı
Kaybetmek ya da kazanmak arasında farkın olmadığı anların müptelası

Aşk ölmeyi göze almaksa
Kuşların kaderi paylaşılır
Gökyüzü ve hüzün tamamlanmamış cümlede kendini bulur.
“Sevenin gönlünde umut olmasa”

IV
“Aşk bir uçurum, yaşamak bir kavga
Kavganın şiiri”

Bir güzelliğin nazıdır beni durduran
Zihninin tüm hecelerini kollayan
Heyecandan şaşırtıp tüm yolları
Dönüp dolaşan bir ahenktir sana yaklaşmak

Geceleri
Bir an gençliğinden yorulursun
Kolay ihtimallerin sabahlara ermediği günlerin hatrına
Senin siman göz kırpar 
Can kızaran umutlara eşlik eder.
Bir yanın aşiyana sığınır
Şairine kulak verir.
“Sen ve ben eriyor mai deniz”

V
“Cankız’ın Hülyası”

Dolaştım gün boyu
Şehrin beni ortak kabul eden görüntüsünde
Kasvetli bir havada bekledim seni
Nerede saatlerin beş buçukları
Geç kalınmışlıklar hep mi hüzün kokar.

Aniden gelir
Arşı alaya ulaştığı ahların
Şereri
Bîkararan gözlerine sayıklıyor
Özlemlerim
Elimden hiçbir şey gelmemesine tahammül edecek kadar büyük
Geçmiş ile geleceğin endişesine
Öfkem
Dahil olmadığımız hayatın kaç yüzünü gösterir.

VI
Şehrin Karanlığa Bürünen Sokaklarında Godiva’nin Yolculuğu

Geceler kaç saat
Hangi vehimler bizi uyanık tutar
Detayına vakıf olamadan
Uyumanın bedelidir
Gözün kaderi görmek değil ağlamak olduğunu bilmek

Gülenler ağlayamaz
Hülyalarına ortak olmaktır
Mütemadiyen
Hayalin peşinde olmak
Oysa sen bir düş kırıklığı olmamalısın
Can kızın rüyalarında her sabah bir devrim açar gözlerim
Ona inanıp ona kanmaktır hayat
Kan’abilecekler aşkına