KEDİ BEN
Musa Güney’e
Oda bul
Kül tabağını temizle
Acısı büyük küskün bir kedi
Badanası gecikmiş duvara dönecek yüzünü hep…
…..
Kalpler… Biri göğüslerin üzerinde yürümüş
Kırık dökük her yer
Bu zamana kimseyi almıyorum,
Eziyorum, dikkat ediyorlar o yürüyenin izi mi?
Hatırlamıyorlar…
…
Bu kadar insan birikmişken
Hatırlamıyorlar kelimesi ne güzel, ben yokum
Ne ilk insan olmadığım için mesut
Ne de bu şiir her okunduğunda şuurlara bulaşık olmakla kederliyim.
Caddeyi geçecek kediye bakın…
Sıcaklık dalgalanan uzayan asfaltta kaybedin görüntüsünü…
…
Her hayat bir anneyle babanın beraber dünyaya alışmasıdır
Her fakir evin lüksü kimisinde bu kadar
Kimisinde bu kadar birikmiş de
Unutulmuş sadece…
Ölüm de aynı olmuş…
…
Ölüm… Kedi caddeyi geçerken…
Karnı tok olsun, inanın bana, oturup
Badanası gecikmiş duvara döner yüzünü hep
Çöplüğe, ya acıkınca ya da ölüyken gider
