MELEKÇE

Babil’de diller değiştiği sabah çocuklar

Beraber oyun oynayamadılar.

Renkleri fark edildi her birinin

Her çocuk için artık uyku vakti

Babasının mesleğine göre değişti her evde.

    

Melekler kanatlarıyla ip atlamayı

Rüzgârın uçurtmayla bize konuştuğu

Toprağın çiçekle her yaz seslendiği dille

Çocuklara defalarca anlattı.

Melekler bir ara bunu başardı.

      

Sonra… Milattan değil

Tabiat bilimle sarıldıktan sonra

Evlerin kapıları meleklere kapandı.

Bir daha kimse işitmedi seslerini

Tabire muhtaç oldu görülen her rüya.

      

Melekleri artık görememek

Sadece bir tercihti.

         

Sevdiğimiz kelimeler rüzgârda

En koyu iki renge boyandı. İnanın

Ellerin güneşte yanmış yanı aydınlık

Yahut güneş görmemiş

Tarafı Karanlık değil ayın.