Evde Bir Zaman
Rüzgar dalları okşadıkça hışırdıyor sesim
Bir kuş rüştünü ispatlıyor ağaçlara
Dünya ağdırıyor bir tarafını çocukluğumun
Zaman eskiyor aynada gençliğimi aramaktan
Babam hırpalanmış bir akşam bırakıyor komodine
Bir kat daha eskiyor evimizin boyası her tokatta
Köylüler anız yakıyor tanrıya güçlerini göstermek için
Kanıma biraz daha karışıyor nefret
Sayrısı akşamın bol kesesine düşen bir şeydi çocukluk
Garip, tutuk ve öteli
Perdeler ardından sızan esrardı düşlerime
Anısı konuşulmadıkça kalkmayacak bir tabut
